[BT] ..'thank you'...
posted on 12 Feb 2010 18:00 by lilifen in FICTION
...02/ 2009...
“ไปเที่ยวปักกิ่งไหม? เดือนหน้า”
“ไปทำไมคะ มีอะไร? ยังหนาวอยู่?”
“ไม่อะ ร้อนแล้ว - -”
“แล้วทำไม?”
.
.
.
“พี่จะแต่งงาน...”
.
.
.
ตึก...
ตึก...
หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง
ขณะที่ละสายตาจากเขา ไปจ้องแก้วชาเขียวที่ซื้อก่อนเขาเมื่อกี้นี้...
แก้วที่ฉันถือตอนฉันหัวเราะให้เขา ที่ร้านกาแฟให้บราวนี่ชิ้นจิ๋วเป็นของขวัญพิเศษวันวาเลนไทน์อยู่เลย
.
.
แล้วหัวก็ตื้อไปหมด
.
.
แต่ฉันแปลกใจ…
ที่ในความมึนชานั้น มีความดีใจ และโล่งใจอยู่ด้วย
...ไม่มีน้ำตาสักหยด
...บางทีฉันคงเตรียมใจที่จะฟังอะไรแบบนี้จากเขามานานแล้วก็ได้
………………………………………………………………..
เรามีความสัมพันธ์ที่ประหลาด
ฉันไม่เคยทักใครก่อนถ้าไม่ใช่ด้วยเรื่องงาน
แต่กับเขา…
เรารู้จักกัน เพราะเราเผลอมองตากัน
แล้วดันไม่มีใครหลบ
...
...ก็เลยยิ้มให้กัน
หลังจากนั้น ทุกครั้งที่เจอ
เราก็ยิ้มให้กัน
...
จนรู้จักกัน ด้วยเรื่องงานได้ไม่นาน
ฉันหกล้ม ตรงทางลาดตรงร้านกาแฟร้านที่นั่งอยู่ตอนนี้
เดินมา 2 ปี ไม่เคยล้ม
คนมากมาย...
แล้วเขาก็อยู่ตรงนั้น
เขาเป็นคนเดียว...ที่วิ่งเข้ามาดูฉัน
ฉัน
ที่ปกติเป็นคนหน้าเฉย
ยังรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนมากกว่าเจ็บแผลเสียอีก
แล้วก็รีบเผ่นออกมาก่อนจะได้ขอบคุณเขา
แต่พอเมล์ไปขอบคุณ
...ก็ไม่มีคำตอบกลับมา
.
.
.
ฉันอาจจะเตรียมใจไว้ตั้งแต่ไม่เคยมีเมล์ตอบกลับฉบับนั้นแล้วก็ได้
แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ
ยังส่ง เมล์ที่รู้สึกว่าดี อยากให้เห็น ไปตามวาระโอกาส
.
เรายังเจอกัน ยิ้มให้ ทักทาย
แต่ไม่มีใครล้ำเส้นมากไปกว่านี้
ไม่เคยโทรศัพท์ และไม่เคยเมล์คุยกันอีก
………………………………………………………………..
เขาคงพอรู้ความรู้สึกของฉันอยู่เหมือนกัน
เพราะวันนี้เหมือนเขาตั้งใจมาบอกกับฉันเรื่องนี้
.
.
.
“ดีใจด้วย”
.
.
.
ฉันคิดว่าฉันสามารถยิ้ม และพูดคำนี้กับเขาด้วยความจริงใจใช้ได้ทีเดียว
และยังมีพลังพอที่จะถามโน่นนี่ เรื่องงานแต่งงาน และผู้หญิงที่โชคดีคนนั้น
รวมทั้งขอโทษ ที่คงไปร่วมงานไม่ได้
เขายิ้มให้ฉันเหมือนเคย แต่เรามองตากันแล้วก็รู้ว่า มันจะไม่เป็นเหมือนเคยอีก
…
‘ขอบคุณ’
คือ คำที่ฉันไม่ได้พูดออกไป
ขอบคุณที่แฟร์กับฉัน
ขอบคุณที่เป็นห่วงความรู้สึกฉันมากพอที่จะมาบอกฉันด้วยตัวเอง
ขอบคุณ ที่ทำให้ฉันมั่นใจ ว่าฉันมองคนไม่ผิด
.
.
.
.
.
ว่าคนที่ฉันชอบ...เป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง
แค่นี้ ... ก็พอ
--------------------------------- END ----------------------------------------
ฟิคเรื่องนี้มาแบบกระทันหันค่ะ ...
(จากประสบการณ์ตรง อยากเก็บไว้เป็นที่ระทึก 5555 )